Near Field Communication (NFC) is een draadloze connectiviteit die gebruik maakt van hoge frequentie op een korte afstand (ca. 10 centimeter). Het maakt gebruik van een inductie magnetisch veld om de communicatie tussen apparaten mogelijk te maken. De gegevensuitwisseling tussen de apparaten is een manier van een Peer-to-Peer (P2P) netwerk. Nadat het P2P netwerk is geconfigureerd kan een andere draadloze communicatietechnologie, zoals Bluetooth of Wi-Fi, worden gebruikt voor een groter bereik of voor de overdracht van grotere bestanden. NFC wordt ook wel gezien als een slimme vorm van RFID (Radio Frequency Identification). Gaat het bij RFID primair om opslag en verzenden van informatie in één richting, NFC communiceert in twee richtingen en is in staat om ontvangen signalen ook zelf te verwerken. NFC kan gebruikt worden voor bijvoorbeeld: Het sturen van foto’s van mobiele telefoon naar computer of tv; Het downloaden van applicaties op een handheld apparaat via de computer en voor bestandsoverdracht tussen twee apparaten. De techniek is ontwikkeld door Philips in samenwerking met Sony en Nokia.

 

Terug naar het woordenboek